Dikkat Çocuklarımız Bizden Öğreniyor!!!

Şimdiki çocuklar pek iyi şeyler göremiyor, onlar üçüncü dünya savaşının büyükleri olacak..

Etkileyici, düşündürücü.. böyle olduÄŸu 1000 yıldır bilinmesine raÄŸmen böyle, bu arada bloglama iÅŸinde Volakn Alabaz’ın pro sürümü iyiden iyiye devreye girmeye baÅŸladı, bir “ben” kipi olmadan yazılar yazsa tadından yenmeyecek, (V) son olarak bu tema, bu site bana bir ÅŸeyler hatırlatıyor, ama çok flu, msn var, bilmiÅŸ var, ha birde Volkan var ama hatırlayamıyorum. (M)

Rahmetli babam çok iyi bir insandı. Dokuz yaşında Erzincan’ dan Ä°stanbul’a gelmiÅŸ kendini yetiÅŸtirmiÅŸ düzgün türkçesi olan komik bir adamdı. 1960 lı yıllar .BeÅŸiktaÅŸ Barboros Ä°lk okulunun kaloriferciliÄŸini yapıyor. Annem de ana okulunda çalışıyor.
Bir gün annemin yapma Salim Efendi vurma ne olur çığlıkları ile mutfaÄŸa koÅŸtum. O iyi insan anneciÄŸimi yerlerde sürüklüyor bir yandanda o kömür taşımaktan pazılaÅŸmış kuvvetli kolları ile neresi gelirse vuruyordu. Annemin aÄŸzındaki kanı görünce babamın bacağına sarıldım ”yapma babaaaa vurma babacım” diye aÄŸlamaya baÅŸladım, bacağını bırakmıyor saÄŸa sola savruluyordum. Sonrasını hatırlamıyorum. Gözlerimi açtığımda Taksim Ä°lk yardım Hastanesinde idim. Yüzü morluklar içinde, dudağından siyah iplik gibi bir ÅŸey sarkan annen elimden tutuyor, dudaklarıma ıslak bez sürüyordu. Ben saÄŸa sola babamın bacağında savrulurken guzine sobanın köşesine kafamı çarpmışım . Tam 16 dikiÅŸ kafam sarılı bir vaziyette iki gün sonra gözümü açıyorum. Dört gün sonra taburcu oldum. Annem dayak yerken, düşündüğüm tek ÅŸey hiç unutmuyorum babamın o anda ölmesini istememdi. Sebebi ni yıllar sonra konu açıldığın da annemden öğrendim. MeÄŸer babam ,annemin maaşını hep kendisi alırmış. Ne olduysa o ayın maaşını anneme vermiÅŸler. O da içinden çok küçük bir parayı alıp ablama harçlık olarak vermiÅŸ. Vay efendim ben sizi parasız pulsuz mu bırakıyorum diyerek ikimizi de hastanelik etmiÅŸ. Ne kadar kendini yetiÅŸtirsede serde Anadolu erkekliÄŸi yatıyor ya. O da çok üzülmüş olacak ki bir daha bizi hiç incitmedi. Ne istersek fazlasıyla aldı. Ama ne annem ne de ben o günü hiç unutamadık. Tüm çocuklar hep gülsün. Siz de mutluluÄŸu yakalamışken sımsıkı sarılın. Çocuklarımızı Allah nazardan korusun ikisini de öpüyorum. Kaptan’dan sevgiler.