Canımız, ciğerimiz sevgili gaykedi tarafından mimlenmiş bulunuyorum. Hem de benim için çok sakat bir konuda. Kitaplarım. Aslında en doyumsuz olduğum konu bu benim hayatımda. Ama çocukluğumdan gelen büyük bir hastalık. Annem ne zaman bir harçlık verse doğru kitapçıya giderdim. Hayatımda psikiyatrim tarafından iki kere kitap okumam yasaklanmıştı. Öyle şey mi olur demeyin oluyor. Bazen çok okumakta insanın hayatını olumsuz etkiliyor. Normal yaşamdan ve insanlar ile olan ilişkilerinizden kopuyorsunuz.  Hatta Meral Hanım ile daha yeni birlikteliğe başladığımızda şok olmuştu. Ben maaşı alır almaz doğru kitapçıya gidip maaşımın yarısı kadar kitap satın alıyordum. Sonrada zaten maaş kartıma aşırı lüzumsuz kitap alışverişi yaptığım için el koymuştu. Gaykedi de bu kitap konusunda ki hastalığı da küçük bir şekilde değinmiş. Bende ki de hastalık boyutundaydı. Ama doğruyu söylemek gerekirse hiç kitap çalmadım. Hastalığım özellikle eski Tiyatro oyun kitaplarını biriktirmek. Hem Antalya’da hem de burada inanılmaz büyük bir arşivim var. Bazen onlara karşı çok kıskanç oluyorum en az haftada dört kez genel bir temizlik yaparım. Hem okuyorum hem de biriktiriyorum. Tek amacım ileride çocuklarıma veya torunlarıma güzel ve zengin bir kütüphane bırakmak.

İnsanlar başka şeylerle övünür ben kütüphanem ile övünüyorum. Hayatımda ki en değer varlıklarım. Hatta eskiden annem özel olarak arşivlediğim Leman dergisinin özel bir sayısı ile cam silince ben şoktan bayılacak gibi olmuştum ve bir hafta evi terk ettim konuşmadım. Yaklaşıkta övünmek gibi olmasın burası ve Antalya dahil toplam üç binden fazla kitabım var. Benim için candır onlar. Neyse asıl konumuza dönelim. Aslında benim için şimdi okuduğum veya okumayı planladığım bir kitap pek olmuyor ben aynı anda bazen ki-üç kitabı birden götürebiliyorum. Ama elimin altında okuduğum Francis Ford Coppolas’e ait Zoetrope adlı güzel bir kitap var. Bir film yönetmeninin biyografisi üzerine derin bir kitap. Büyük bir ihtimal ile bugün bu kitap bitecek ve yerine hemen okumayı planladığım belki sizi şok edecek bir çizgi roman serisi başlıyor. Çocukluğumdan beri kurtulamadığım tek hastalığım çizgi romanlar. Bunun yanında ne zamandır okumak istediğim dijital fotoğrafçılık üzerine The Photoshop Elements 5 var. Bu kitaba da yarın başlamayı düşünüyorum. Aslında şöyle söyleyeyim. Kitaplarımın başına geleceğine canıma gelsin. :) Şimdi hemen bir çırpıda mimi sevgili deli profesör’e gönderelim. Yazıp yazmamak konusunda üst dereceden yetkili kendisi.

Türkçe yazanlar için hatırlatmalar; cümle büyük harfle başlar, nokta ile biter. Noktadan sonra boşluk bırakılır, yeni cümle başlar. "gelcem, gitcem, gidiyom" denmez "geleceğim, gideceğim, gidiyorum" denir. "Herkez" denmez "herkes" denir. "Yaaaa" çok laubali bir sözdür. "bU şEkiLDE" yazmak sadece okuyanı yorar. "Yanlız" değil "Yalnız" denir. "ğ" harfi "g" şeklinde yazılamaz. "Bende, sende" denmez, "Ben de, sen de" denir. "Dahi" anlamındaki "de" ayrı yazılır. "Geldimi?" yazılmaz "Geldi mi?" yazılır. Soru takıları ayrı yazılır. "OKmi?" değil, "Tamam mı?" denir. "ahmet, belgin, duru" denmez. "Ahmet, Belgin, Duru" denir. Özel isimlerin, illerin, ülkelerin ilk harfleri büyük yazılır. "ki" eki, bağlaç olarak kullanılıyorsa ayrı, iyelik eki olarak kullanıyorsa birleşik yazılır. "v" yerine "w" yazılmaz... Yani Türkçe, Türkçe yazılır. MSN Türkçesi'yle değil.

Bu Yazı Salı, Nisan 22nd, 2008 14:18 'da Genel Kategorisine Yazıldı. Bu Yazının Cevaplarını RSS 2.0 bildirimi ile takip edebilirsiniz. Cevap Yazabilir yada kendi sitenize alıntı yapabilirsin.