Ölümünün Sekizinci Yılında CAN BABA
Can Yücel.Yani bizim Can BABAmız.Onu ilk leman degisinde görmüÅŸtüm.Ben o zamanlar sırf yazar çizer takımının yanıda olabilmek için çay getir götür iÅŸleri bile yapardım meÅŸhur Leman dergisinin üst katında çarÅŸamba akÅŸamları bütün herkes orada olurdu.Arada bir de Can Baba gelirdi.Ona en son söylediÄŸim sözü unutmam eÄŸer bir gün kızım olursa adını ‘’su”koymak istiyorum ”Can Baba”demiÅŸtim.Oda gülümsemiÅŸti ve ama olursa demiÅŸti.Nasip deÄŸilmiÅŸ iki oÄŸlum oldu.Dünya edebiyatına çok ÅŸey verdi o.Nazım Hikmetin tahtını bile uzun,uzun salladı.Yalnız ÅŸuna çok gülerim hala Edebiyat fakültelerinde ve normal edebiyat derslerinde Can Yücel,Nazım Hikmet,Nihat Genç,K.Ä°skender bunların isimleri geçmez ve ben çok saçma bulurum Edebiyat Fakültelerinin verdiÄŸi eÄŸitime çok salakçadır.Hoca Tahtaya yazar ”……………… Åžair bu ÅŸiirinde ÅŸunu anlatmak istemiÅŸtir” diye.Ne komik ben hemen sorarım mesela sen nerden anladın hoca efendi içinemi doÄŸdu diye.Bakın ArkadaÅŸlar YÜKSEK SESLE YAZIYORUM Bir ÅŸair veya yazar veya ressam yazmış olduÄŸu yada yapmış olduÄŸu adı her neyse farketmez hangi ruh halinde yarattığını kendi açıklamadığı sürece siz sadece onun yazdıklarından kiÅŸisel olarak ne anladığınızı anlatabilirsiniz ve de bu çok salakçadır.Neyse efendim konular karıştı demek istediÄŸim ÅŸudur ki Ülkemde dünyanın kabullendiÄŸi bir insanı biz niye kabullenemiyoruz.Kitaplarımıza almıyoruz.Tam sekiz yıl önce ben bugün Datça’daydım onu son gününde de yanlız bırakmadım.Çokta isterdim bugün de orada olmak ama kalbim onlarla.Saygıyla anıyorum BABAMI.
Konuya yapılan yorumları Buradan okuyabilir veya Bu linki kullanarak herhangi bir Rss aracı ile yorumları takip edebilirsiniz.
Kör karanlıkta paslı gözlerimizi açtıktan sonra dilimizde akşamdan kalma küfürleri karanlığa sallarız. Salonlar, piyasalar, sanat-sevicileri en yükseklere gelmişken, en prestijli isimleri almışken; Can Baba, küfürlerimize layık olup, karanlığın içinde ne kadar rezil olsa o kadar iyi.