Meşhur Son Akşam Yemeği. 15 Yüzyılda Leonardo da Vinci tarafından Milano’da yapılmış bir freskt. Bilmeyen yoktur sanırım İsa Mesih’in Romalı askerlerce tutuklanmasından bir gün önce yani Passah Günü öncesi Havarileriyle yediği son akşam yemeğini ifade eder. Olayın kısaca özeti bu. Bu eser yüzyıllardır birçok sanatçı ve tasarımcıya ilham konusu olmuş ve değişik versiyonları yapıldığına şahit olmuşuzdur. Bugün şöyle bir gezinirken bu blogda bu eser için gerçekten bir sürü değişik versiyonlarını gördüm. Ve bunları kendilerinden izin alarak sizler için toparladım özellikle devamı kısmında bu eserle ilgilenen birçok kişinin hoşuna gideceğini umuyorum.

Türkçe yazanlar için hatırlatmalar; cümle büyük harfle başlar, nokta ile biter. Noktadan sonra boşluk bırakılır, yeni cümle başlar. "gelcem, gitcem, gidiyom" denmez "geleceğim, gideceğim, gidiyorum" denir. "Herkez" denmez "herkes" denir. "Yaaaa" çok laubali bir sözdür. "bU şEkiLDE" yazmak sadece okuyanı yorar. "Yanlız" değil "Yalnız" denir. "ğ" harfi "g" şeklinde yazılamaz. "Bende, sende" denmez, "Ben de, sen de" denir. "Dahi" anlamındaki "de" ayrı yazılır. "Geldimi?" yazılmaz "Geldi mi?" yazılır. Soru takıları ayrı yazılır. "OKmi?" değil, "Tamam mı?" denir. "ahmet, belgin, duru" denmez. "Ahmet, Belgin, Duru" denir. Özel isimlerin, illerin, ülkelerin ilk harfleri büyük yazılır. "ki" eki, bağlaç olarak kullanılıyorsa ayrı, iyelik eki olarak kullanıyorsa birleşik yazılır. "v" yerine "w" yazılmaz... Yani Türkçe, Türkçe yazılır. MSN Türkçesi'yle değil.

Bu Yazı Pazartesi, Mart 31st, 2008 20:45 'da Genel Kategorisine Yazıldı. Bu Yazının Cevaplarını RSS 2.0 bildirimi ile takip edebilirsiniz. Cevap Yazabilir yada kendi sitenize alıntı yapabilirsin.