Her ne kadar artık blogun içeriğini grafik, tasarım, teknoloji üzerine bilinçli bir şekilde çevirmeye çalışsam da yinede arada bir biraz rahatlama ihtiyacı hissediyorum kafamda beni rahatsız eden şeyleri burada paylaşarak. Son zamanlarda yazmayı düşünüp, yazmaya vakit bulamadığım şeyler oldu. Mesela Türkiye AKP ye karşı açılan kapatma davası ile sarsılırken gazetelerin internet sayfaları o kadar sığ, saçma, konu ile ilgisiz haberlerle dolu idi ki. Milliyet in internet sayfası giderek daha kötü oldu, en az Hürriyet in internet sayfası kadar kötü oldu sonunda. Zaten aralarında bir fark yok. İki çıplak kadın, üç tane şiddet haberi, al sana gazete! Gelsin reklamlar, gelsin paralar. Hiç ama hiç saygım kalmadı Türk basınına karşı. Olması gerekli imi di? Onu da bilmiyorum. Medya zaten başlı başına sorgulanması gereken bir kurum değil mi idi?

Mesela ülkede politik gerginliğin yükseldiği bir günde iğrenç bir şiddet haberi Milliyet in yanardöner sayfasında insanın gözüne sokuluyordu ana haber olarak; akademisyen bir ebeveynin kızının akıl almaz vahşice cinayeti ilk önce babasını öldürdüğü şeklinde, daha sonra annesini öldürdüğü şeklinde verildi. Politik bir haber değildi, önemli de değildi. Maksat zaten haber olsun, torba dolsun, Doğan zengin olsun, boş geveze gazeteciler para bulsun.

Yanlış haber verdikleri halde, ne bir özür, ne bir açıklama. Öteki gazetelerde de tık yok. Nasıl bir ülke burası? Türkiye yi şöyle bir 150–200 yıl çok özlememe rağmen gelmesem diye zihnimde düşündüm. Hiç bir zaman politik görüşlerini paylaşmadığım ve hayatımda ilk defa göz attığım Vatan’ın internet sayfası daha iyi idi. Vatan hatta iddianameyi vermişti ki bu önemli. Milliyet Fehmi Koru’nun yazısını en başa koymuştu. E tabii AKP den zıkkımlanmak konusunda aynı kefedeler. Doğan milyarderleri olmasa doğan gazetecileri parayı nereden bulacak? AKP zamanında en büyük parayı yaptılar. Tabii ki ‘demokrasi’ yanlısı olacaklar, ‘keh keh’. (more…)

Bir süredir Almanya dışındaydım işlerim nedeni ile. Dün geldim eve. Akşamda en büyük zevk olarak yaptığım rss beslemelerimi okumaya başladığımda burada Stern dergisinin AKP’ye açılan kapatma davası ile ilgili başlığı görünce acaba doğrumu okuyorum diye şöyle bir gidip geldim. Malumunuz konu belli üstünde dallandırıp budaklandırmaya gerek yok bence. Bende kendi düşüncemi söylemek istedim sadece. Yoksa artık Türkiye’de ne siyaseti yazmak mümkün ne de yapmak. Haberi geniş bir şekilde okuyunca yüzümde hafif bir gülümseme oluştu. Nedeni dava değil. Bundan yaklaşık beş gün kadar önce annem ile telefonda Türkiye hakkında baya detaylı bir konuşma yaptık. Çok tedirgin bir aileye sahibim şuan. Hele annem tam tuhaflaştı. Ben hep soğukkanlı ve ne olacağını bilen biri gibi davranıp sakinleştirmeye olayların farklı bir boyut kazanacağını savunarak durumu idare etmeye çalıştım. Ağzımdan da bak anne görürsün bu hafta bilemedin önümüzde ki hafta bu adamlara kapatma davası açılacak. Annem inanmamıştı. Ama dün itibari ile söylediklerim fazla bir zaman geçmeden gerçekleşti.

Şimdi benim düşüncem birçok insandan farklı. Herkes bir partiyi kapatmanın demokrasiye uymadığını söyleyip karşı çıkıyor Akp yanlısı olmayan kesimler dâhil. Ben buna katılmıyorum. Bence zaman ve ortam olarak çok doğru verilmiş bir karar. Bana söylermisiniz demokrasi sizce nedir? Yani Türkçe karşılığı. Şimdi sizlere Akp yaptıklarını sayacak değilim. Çok açık ve nettir Laiklik ve Atatürk düşmanlığı besledikleri. Bu Ülkede her zaman en büyük problem Erbakancılar Tayyipciler ve arada kaynayan Kutanlar. Bunların klonlanmış hallerini ileri yüzyılda birçok sefer görecek ve yaşayacağız. Bu Ülkenin büyük bir kesimi ekonomik yönden hep ezik bir statüde kalacak ve gelişemeyen bir toplum olarak her on yılda bir başımızı yakacaklardır. Amaçta budur zaten. Ben hayatımda bu kadar kaba konuşan ve harbi bir numara cahil bir başbakan ve yandaşları görmedim. Umarım bir an önce bu kara bulutlar güzel ülkemin üstünden kalkar ve hak ettiği laik ve demokrasinin gerçek anlamını savunan bir yönetim sistemi ile de devam eder. (more…)

Resim: Murat Suyur

(more…)

Efendim herkese iyi pazarlar diliyorum. Bugün uzun zamandır arşivlerim arasında sakladığım Metin Münir’in Sığ Sularda Osmanlı Devlet Deneyimini Aramak adlı yazsını sizlerle paylaşmayı uygun gördüm. Bence kürt sorununun çözülememesinin en büyük nedeni hakkında gerçekten güzel aktarım biçimi yapılmış. Bu arada şu son düşüncelerimide söylemeden geçemeyeceğim. Dün hepinizin bildiği gibi pkk 12 kişi yi tarayıp öldürdü ve 2 kişi de ağır yaralanmasına sebep oldu. Şimdi bu pkk da bulunan  oros…..u çocukları için deniyor ki dağdaki genç çocuklarımız evlatlarımız bunu diyen ise pkk yı terör örgütü olarak kabul etmeyen ve mecliste Askerimizi bile tehtih eden DTP. Bakınız efendim bu olanlar inanın bana bir İran’da yada bir Suriye’de olsaydı şuan ne doğu bölgesinde nede K.Irak ta bir kürt bir pkk lı yaşayabilirdi. Büyük yanlış yapıyoruz inanılmaz kötü bir yönetim sistemi ile iç içeyiz. Bir liderimiz yok masaya yumruğunu vurup sik…lan diyebilecek cesur bir adamımız yok. İnsan hakları standartlarında Avrupa Birliği denen saçmalık yüzünden okullarda Kürtçe öğretimde başlayacak yani ayrılıklar  kavgalar sorunlar başlayacak.  Utansınlar efendim koca Büyük ve Yıkılmaz Türkiye Cumhuriyetini ne hale getirdiler yalakalıktan korkudan.

Metin MÜNİR
Sığ sularda Osmanlı devlet deneyimini aramak

Kürt sorununun halledilememesinin en büyük nedeni ilgililerin üzerinde uzlaştığı, partizanlık üstü, akıllı ve sürekli bir politikanın yokluğudur. İngiltere’de 1980′lerden beri Kuzey İrlanda konusunda tamamen partilerüstü bir politika uygulanıyor. İşçi Partisi Kuzey İrlanda sorunu konusunda Muhafazakârları destekledi, Muhafazakârlar da 10 yıldan beri iktidarda olan İşçi Partisi’nin yüzde yüz arkasında. Sonuç bir yandan İngiltere, diğer yandan Dublin ve IRA’yı temsil eden Sinn Fein arasında barış sağlanmasıdır. İspanya’nın Bask eyaletinde Kuzey İrlanda’nınkini andıran bir milliyetçi terör var ve durdurulamıyor. Orada iktidar ile muhalefet arasında fikir birliği yok. Sonuç: Patlamaya devam eden bombalar, dökülmeye devam eden kan, bitmeyen acı. (more…)

Efendim biliyorum bu hafta blogu çok aksattım ama malumunuz bir Eylül’de yeni bir oyunla perdelerimizi açtık. Oyunumuzun adı ”My Fair Lady” gerçekten yorucu bir prova dönemi yaşadık dünde nihayet bir nefes alabildik. Ben asıl konumuza dönmek istiyorum ama bu arada bir hatırlatma yapmakta fayda var bu kış benden asıl beklenen sanat yazılarıma daha çok ağırlık vereceğim siyaset ve politika üzerine son iki yazım diyebilirim bu oyunla alakalı başka bilgiler için sonra bir yazı hazırlamayı düşünüyorum. Yaklaşık iki üç haftadır Türkiye’yi inceliyorum. AKP’yi, Emin Çölaşan’ı, Bekir Coşkun’u ve akıldan uzak saçma sapan hareket eden kürtleri. Bir çok kişi bloglarında bu konulara değindiler ama ben konuların biraz soğumasını istedim.Şimdi sadece kürt konusuna değinmek istiyorum biraz.Türkiye’deki arkadaşlar ne iş yapar çok merak ediyorum. Arkadaşlar hayat sadece teknolojiden ibaret değil. Buradan bana öyle bir imaj veriyorsunuz ki sanki her şey günlük gülistanlık. Bu ülkede sadece askeriye konuşmamalı. Ulu önder Atatürk ne demişti unuttunuz galiba: Ey Türk gençliği birinci vazifen Türk istiklalini ve cumhuriyetini ilelebet muhafaza ve müdafaa etmektir. Peki sizler ne yapıyorsunuz? Birkaç arkadaşı görüyorum bu işler için çırpınan. Bakınız; çok açık ve net yazıyorum artık: kürtler haddini fazlasıyla aşmıştır. Normalde iki nokta üst üsteden sonra büyük harfle başlar ama konu kürtler olunca büyük harfle başlamayı onlara lüks olarak görüyorum. Son iki olay; birincisi DTP’nin yapmış olduğu sa….ça açıklamalar, ikincisi ise Bodrum’da emekli üst teğmene üç birbirinden geri…..lı kürdün ‘TÜRK bayrağını indir ve kürt bayrağını as’ tehdidi ve ardından tartaklaması. Bu iki olay kürtleri kulağından tutup zamanında İran’ın yaptığı gibi bu ülkeden dışarı atmaya yeterli bir sebeptir. Unutmayın ki kurunun yanında her zaman yaş da yanar. Bana kalkıpta üç beş arakadaş ‘bütün kürtleri genelleyemezsin; Türkiye’yi çok seven kürtlerde var’ gibi saçma sapan laflar söylemesin. Bir tarafımla gülerim sadece. (Bu arada sakın bana tarih dersi vermeye kalkmayın hepinizi bilgimle ezerim; bu kadar da küstahımdır. Benim arkadaşlarım Ortaköy’de gezerken ben tarih kitapları okurdum.) Nedeni belli: Daha ben bir kere kürtlerin pkk’nın karşısına dikilip ‘kesin lan artık sesinizi‘ dediğini duymadım. İşlerine gelince Türkiye’yi çok seviyorlar. DTP’ye gelince söyleyecek söz bulamıyorum. Yargımız pkk köp……ne gereken desteği sunmuştur zaten. Yine inatla savunuyorum ki askeriye acilen ülkenin her alanına el koymalıdır. Milyonlarca Türk varken üç tane şer….iz kö..k kalkıp bir Türk’ün önünü kesip tehdit edebilecek cesareti gösteriyor artık. Bizim milletimiz uyusun hala. Bence sabahtan akşama kadar kürt halkının ve DTP’nin Allah’a dua etmeleri gerekir ki ben asker değilim. Neyse sinirimi daha fazla bozmadan bu konuyu kapatayım.

Uzun zamandır okumak istediğim bir kitabı nihayet alma fırsatı buldum. Bu kitap Ömer Uluç’un ‘Heves Kuşu Durmaz Döner’ adlı kitabı. Sanat ile uğraşın dışında uğraşanlara ‘Pazar’ genellikle 19.yüzyılı pazarlıyor. 19.yüzyıl batı sanatını pazarlıyor genellikle çünkü o devir bitti artık. Yine de yanlış değildi tabii. Bir yerden başlamak gerekir. Kendimi sanatçı olarak görmediğim için ukalalık yapmaya gerek görmüyorum bu konuda. Ama iş modern sanatlara gelince de bu dalda uğraşan Türk ressamlarından ve tiyatrosundan insanların aklına çok fazla isim gelmiyor. Ben bu işle profesyonel olarak ilgilenenleri değil olayı biraz da genel kültür olarak görenleri kastediyorum. Sanat ile ilgilenen bir insan sanatçı değildir. Avrupa’da öğrendiğim en önemli şey bu ama bunu Türkiye’dekiler anlar mı bilmiyorum? Bu işten parasını kazanan ya da kazanmayan herkes sanatçı değildir. Sanat bence sanat dışı bir alana muhtaç yoksa kendi arasında bir narsizim yaratıyor ve onun içinde dönüyor, dönüyor, dönüyor… Ve ‘iş’ haline geliyor…

Nizza’dan harika bir müzik eminim beni ve sizleri üst düzeyde sakinleştirecektir. İyi Pazarlar.

(more…)