Her ne kadar artık blogun içeriğini grafik, tasarım, teknoloji üzerine bilinçli bir şekilde çevirmeye çalışsam da yinede arada bir biraz rahatlama ihtiyacı hissediyorum kafamda beni rahatsız eden şeyleri burada paylaşarak. Son zamanlarda yazmayı düşünüp, yazmaya vakit bulamadığım şeyler oldu. Mesela Türkiye AKP ye karşı açılan kapatma davası ile sarsılırken gazetelerin internet sayfaları o kadar sığ, saçma, konu ile ilgisiz haberlerle dolu idi ki. Milliyet in internet sayfası giderek daha kötü oldu, en az Hürriyet in internet sayfası kadar kötü oldu sonunda. Zaten aralarında bir fark yok. İki çıplak kadın, üç tane şiddet haberi, al sana gazete! Gelsin reklamlar, gelsin paralar. Hiç ama hiç saygım kalmadı Türk basınına karşı. Olması gerekli imi di? Onu da bilmiyorum. Medya zaten başlı başına sorgulanması gereken bir kurum değil mi idi?

Mesela ülkede politik gerginliğin yükseldiği bir günde iğrenç bir şiddet haberi Milliyet in yanardöner sayfasında insanın gözüne sokuluyordu ana haber olarak; akademisyen bir ebeveynin kızının akıl almaz vahşice cinayeti ilk önce babasını öldürdüğü şeklinde, daha sonra annesini öldürdüğü şeklinde verildi. Politik bir haber değildi, önemli de değildi. Maksat zaten haber olsun, torba dolsun, Doğan zengin olsun, boş geveze gazeteciler para bulsun.

Yanlış haber verdikleri halde, ne bir özür, ne bir açıklama. Öteki gazetelerde de tık yok. Nasıl bir ülke burası? Türkiye yi şöyle bir 150–200 yıl çok özlememe rağmen gelmesem diye zihnimde düşündüm. Hiç bir zaman politik görüşlerini paylaşmadığım ve hayatımda ilk defa göz attığım Vatan’ın internet sayfası daha iyi idi. Vatan hatta iddianameyi vermişti ki bu önemli. Milliyet Fehmi Koru’nun yazısını en başa koymuştu. E tabii AKP den zıkkımlanmak konusunda aynı kefedeler. Doğan milyarderleri olmasa doğan gazetecileri parayı nereden bulacak? AKP zamanında en büyük parayı yaptılar. Tabii ki ‘demokrasi’ yanlısı olacaklar, ‘keh keh’. (more…)