Dün nihayet Türk Blog Yazarları Almanya Toplantısını iki kişide olsak Bochum’da Türk blog dünyasının yakından tanıdığı tasarımcı Muhammet Sevim ile gerçekleştirdik. İnanın ben o kadar mutlu oldum ki bu buluşmadan anlatamam. Sizin için belki çok komik ama iki kişide olsak gerçekten çok eğlenceli bir görüşmeydi. Hep İstanbul’da ki ve ya İzmir, Ankara’da ki arkadaşlar buluşacak değil ya. Hemen Bochum’un en güzel cafelerinden birine oturup başladık Mac dünyası hakkında konuşmaya. Daha sonrasında ortak projemiz olarak devam eden ve nasıl en iyisini yapabiliriz diye Mactep’i masaya yatırdık ve güzel kararları aldık. Bu kararları da en kısa sürede hayata geçireceğiz umuyorum.

Hemen arkasından siparişlerimiz yanlış gelse de Türk blog dünyasında ki herkesi bir güzel çekiştirdik. Almanya’da ki blog yazarları ve Türk blog yazarlarını karşılaştırdık. Mesela burada Türkiye’de ki gibi blog yazarları toplu olarak görüşmeler yapmıyor Türkiye bu konuda gerçekten güzel örnekler sergiliyor. Ama olumsuzluklarda bir o kadar fazla. İçerik hırsızlığı ya da kaynak göstermemek gibi kabızlıkları yok Almanya’da ki blog yazarlarının. En göze çarpanı ise herhangi bir blog yazarının Page rank değeri 5 ya da 6 diye senin sorduğun bir soruya cevap vermemek ya da artistlik yapmak gibi görgüsüzlükleri yok. Umarım bunları en kısa sürede aşarız.

Muhammet’in güzel bir tespiti vardı. Türk blog yazarları sanki bir apartman içerisinde yaşıyorlarmış gibi dedi. Çok doğru bu bence. Gerçeği söylemek gerekirse en çokta Mactep konusunda baya bir kafa yorduk sonra sağ olsun Mac konusunda en ince detayları gösterdi. Baya bir fikir alışverişi yaptık. Bence biz iki blog yazarı olmaktan çıkıp iki sağlam dost olmak için güzel bir adım attık. Özellikle Almanya’da her ne kadar çok çevremiz olsa da insan kendini çok yalnız hissediyor. Mesela ben son üç yıldır Muhammet gibi düzgün bir Türkçe konuşan birine rastlamadım. Aynı zamanda gerçekten aklı başında sağlam karakterli ki en çok kendisinde gördüğüm ne Almanlara benzemeye çalışan nede ortada kalan bir kişiydi. Kendimi İstanbul’da oturmuşuz güzel bir dost sohbeti yapıyormuşuz gibi hissettirdi.

Bunun yanında Bochum sokaklarında gezerken bu aralar içerik hırsızlığı yüzünden sinirleri bozuk olan Tanrıçamızın sevdiği Star Wars kahramanlarına rastlayınca hemen kendisi için bir kare aldım. Bu güzel görüşmeyi de en kısa sürede tekrar yapmak üzere bitirdik.

Artık karşılaştığım bu saçma durumdan dolayı mecbur olmasam da bu konuda kanıt sunmak istedim. Çünkü artık çok ama çokkkkkk sıkıldım. Şimdi ‘’bu adama gene gelmişler’’; diyeceksiniz ve neden bahsettiğimi doğal olarak hala anlamadınız. Olay şu; benim birçok yerde kullandığım fotoğrafların bana ait olmadığını düşünen bir yıl içerisinde yaklaşık 7-8 kişi oldu. Dün yine böyle bir olayla karşılaşınca hem üzüldüm hem de kendimi kanıtlamaya mecbur hissettim.

Önce şunu belirteyim benim genelde kullandığım bu fotoğraflar 4 yıl öncesine ait. Antalya’da bir dönem eşimin de çalıştığı büyük bir deri firmasının katalogu için çekilmiş fotoğraflardı. Aslında katalog çekiminden kalmış artık fotoğraflarda diyebiliriz. Yani o zaman çok zayıf ve saçları beyaz olmayan bir insandım. Fotoğraflara dikkatli bakarsanız kaşımdaki ve sol yanağımdaki yara izleri oldukça belirgin bir şekilde görülebiliyor. Ayrıca inanmanız için en önemli kanıt bereli fotoğrafta üstümde bulunan gömleğim hala duruyor ve sırf inanın diye bu sabah uykulu ve boktan halimle bu gömleği giyip fotoğraf çektirdim. Bu fotoğrafta da yine kaşımdaki iz oldukça belirgin. Bana inatla inanmak istemeyen arkadaşlar için bu fotoğraflar yeterli olur umarım. Sizce ben kendi fotoğraflarımı kullanmak yerine başka birine ait olan fotoğrafları kullanacak kadar aciz, yalancı ve hasta biri miyim?

Fatih Bektaş ismini blog kürede duymayanınız belki yoktur. Özellikle reklam sektöründe olanlar yakından tanırlar. Kendisi ayrıca ” Reklam Desing ” adlı kişisel blogunda ne kadar başarılı bir reklamcı ve sanatını görselliğe dönüştürdüğünü şahit olabilirsiniz. Aslında konumuz bu değil. Fatih bey belli bir süredir ben ve meral hanımında editör kadrosunda bulunduğu ” Reklam Müzikleri ” adlı blogu artık blogger desteğinden çekip biraz daha sunum olarak profesyonelleştirme arzusunu reklammuzik.com platformunda kendi sunucuna taşımış bulunuyor. Peki, aslında farklı bir destek altında yayın hayatına devam ederken başka bir alanda bundan sonra yayın hayatına devam edecek olan ve bütün alt yapısını taşıyan blogun kendi amacı nedir? Sorusunun geniş ve ilginç yanıtı için sizi ” Hakkımızda ” kısmını okumanızı öneriyorum. Arıyorum ama bulamıyorum diyenler  için bol reklammuzik.com lu günler efendim.

Sevgili arkadaşlar uzun bir süre ailecek yokuz bunun sebebi bizim için çok üzücü olan hastalık. Büyük oğlumuz berke ileri derecede zatüre ve yaklaşık iki hafta hastahane de yatması gerekiyor eşim sürekli başında ama daha kötüsü diğer ufaklık bartu da zor bir hastalık geçiriyor bu araları sürekli hayatımız ya doktorda ya acilde ya hastahane de geçiyor eve uğramıyoruz hastalık derdine düştük. Allah düşmanımızın başına vermesin. Saygılar diliyorum hepinize bu süre içinde söz verdiğim yapmam gereken yazmam gereken herşeyi not aldım ve en müsait zamanda verdiğim sözler yerine gelecek saygılar görüşmek üzere. Sizleri seviyorum. (more…)